Roślina nie musi być kwiatem, by cieszyć.

??????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????
30.06.2016

Malpigia granatolistna (Malpighia glabra L.), inaczej acerola

Rodzimym obszarem występowania aceroli jest południowa część Ameryki Północnej (Teksas, Meksyk), Ameryka Środkowa i północna część Ameryki Południowej. Jest to drzewo lub, częściej, szeroko rozłożysty krzew. Nazywana jest również wiśnią z Barbados.

 

Acerolę przedstawia się jako najbogatsze źródło naturalnej witaminy C, dlatego właśnie wykorzystywana jest w ziołolecznictwie. Acerola posiada najwyższą zawartość tej witaminy wśród owoców uprawnych od 1400 do 2500 mg w 100 g świeżych owoców. Popularna czarna porzeczka lub też pietruszka osiągają co najwyżej dolną wartość zawartości witaminy C czyli ok. 1400 mg na 100 g owoców. Oprócz witaminy C, w aceroli występują pokaźne ilości prowitaminy A, ryboflawiny, tiaminy, niacyny, wapnia, fosforu i  żelaza. Co ważne zawiera również flawonoidy, które hamują rozkład witaminy C i zwiększają jej przyswajanie. W związku z tym można stwierdzić, że to właśnie acerola zawiera największą dawkę dobrze przyswajalnej witaminy C.

 

Właściwości witaminy C:

  • pomaga w leczeniu przeziębienia;
  • wzmaga produkcję przeciwciał;
  • wzmacnia odporność;
  • wzmacnia budowę naczyń krwionośnych;
  • bierze udział w prawidłowej produkcji kolagenu;
  • chroni przed niekorzystnym działaniem wolnych rodników;
  • pomaga lepiej wchłaniać żelazo;
  • pomaga eliminować zmęczenie;
  • pomaga utrzymać w dobrej formie serce i układ krążenia;
  • pomaga utrzymywać dobry stan dziąseł;
  • bierze udział w produkcji enzymów;
  • pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego.

 

Dlatego acerola, jako bogate źródło witaminy C, może szczególnie zainteresować osoby z niską odpornością, palaczy, sportowców, czy też osoby narażone na choroby naczyniowe.

 

Acerola występuje w postaci soku lub pastylek, do których wykorzystywany jest  susz owocowy. W obu przypadkach można cieszyć się pełnią właściwości tej rośliny, ponieważ ważne jest aby nie izolować witaminy C, ale podać ją ze wszystkimi dodatkowymi substancjami, które występują w owocach.

 

Preparatów witaminy C jest bardzo wiele, jest ona często stosowana jako środek konserwujący żywność. Większość z nich to czysta forma kwasu askorbinowego, bardzo tania, jednak podlegająca znacznym ograniczeniom wchłaniania w przewodzie pokarmowym, a szczególnie w jelitach, gdzie środowisko jest alkaliczne i następuje proces neutralizacji kwaśnych właściwości  witaminy C. Przyjmowanie wyższych dawek może prowadzić do niekorzystnych efektów ze strony przewodu pokarmowego, jak np. wzdęcia, biegunki i w konsekwencji znaczne zmniejszenie wchłaniania witaminy C.

 

Ważne jest więc aby prawidłowo dawkować acerolę. Witamina C nie jest przez nasz organizm magazynowana. Oznacza to, że nie możemy przyjąć jej na zapas.   Duże obciążenie nerek i wątroby spowodowane koniecznością usuwania nadmiaru witamin może spowodować dysfunkcję lub trwałe uszkodzenie tych narządów. Suplementację witaminy C należy przeprowadzać w okresach zwiększonego zapotrzebowania,  a więc w stanach obniżonej odporności lub choroby. Może być przyjmowana również jakiś czas po zakończeniu choroby, gdyż wytwarzane są wtedy duże ilości białych krwinek, do których potrzebna jest witamina C.

Należy jednak pamiętać, że prawidłowo zbilansowana dieta jest nam w stanie dostarczyć odpowiednią ilości kwasu askorbinowego.

powrót