BEZPIECZNE OPALANIE …i Twoja skóra pokocha słonce!

????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????
13.07.2015

Promieniowanie ultrafioletowe UV nie jest obojętne dla naszej skóry może dawać korzyści przy leczeniu niektórych schorzeń skóry, wpływa na syntezę witaminy D3, odczucie ciepła, dobre samopoczucie czy możliwość widzenia barw. Może ono także dawać straty powodując ostre, bezpośrednie reakcje takie jak oparzenia słoneczne czy nawet udar. Na zmienionej skórze mogą pojawiać się zmiany przednowotworowe i nowotworowe skóry. Pod wpływem UV niektóre schorzenia dermatologiczne zaostrzają się np. trądzik różowaty czy przebarwienia. Zatem zabezpieczenie skóry przed niekorzystnym działaniem promieniowania jest niezbędne. W ostrych i przewlekłych odczynach zalecane jest unikanie nadmiernej ekspozycji oraz stosowanie preparatów zawierających substancje pochłaniające UVA i UVB.

Rodzaje promieniowania słonecznego

Promienie słoneczne stanowią rodzaj fali elektromagnetycznej, a w jego skład wchodzą: promieniowanie podczerwone, światło widzialne oraz promieniowanie ultrafioletowe (UV). Wśród promieniowania UV możemy wyróżnić w zależności od długości fali: promieniowanie UVC charakteryzuje się najkrótszą długością fali (do 290 nm), ma najwyższą energię jednak pozostaje praktycznie bez wpływu na skórę gdyż jest prawie całkowicie absorbowane przez warstwę ozonową. Promieniowanie UVB długość fali 290-320 n.m, stymuluje wytwarzanie pigmentu, powoduje efekt opalonej skóry, a także stymuluje wytwarzanie witaminy D w skórze. Powoduje oparzenia słoneczne, to właśnie one w głównej mierze przyczyniają się do powstawania rumienia, ich działanie koncentruje się przede wszystkim na powierzchownych warstwach skóry, przyspiesza proces starzenia się. Nadmierne narażenie skóry na działania UV może przyczyniać się do wzrostu ryzyka raka skóry- czerniaka. Promieniowanie UVA ma największą długość fali 320-400 nm, pobudza wytwarzanie barwnika przez melanocyty, a w mniejszym stopniu zaczerwienienie skóry (rumień), może powodować reakcje alergiczną skóry na słońce, jest odpowiedzialny za efekt fotostarzenia skóry gdyż wnikając w głębsze warstwy uszkadza włókna kolagenowe. Jego natężenie jest takie samo przez cały dzień, od rana do wieczora, niezależnie od pogody oraz pory roku. Przenika przez chmury, szyby okienne, samochodowe i brania.

Zmiany skórne związane

z ekspozycją słoneczna:

FOTOSTARZENIE - to przyspieszenie starzenia się skóry wywołane przewlekłym narażeniem na promieniowanie UV. Jest procesem, w którym dochodzi do szeregu niekorzystnych zmian na skórze, wywołanych przede wszystkim promieniowaniem UVA, które wnika aż w 50% do skóry właściwej. Utrata elastyczności i sprężystości skóry, w konsekwencji pojawiają się głębokie zmarszczki i bruzdy, utrata wody, przez co skóra staje się odwodniona. Nierówna pigmentacja (przebarwienia), szorstka skóra oraz utrata blasku. Procesy, jakie zachodzą w skórze pod wpływem promieniowania UV, utrzymują się przez wiele lat.

FOTODERMATOZY - to grupa chorób objawiająca się nadwrażliwością na promieniowanie UV. Występują zarówno u dzieci jak i dorosłych, mogą mieć charakter wrodzony lub nabyty. Objawy, które najczęściej można zaobserwować to swędząca wysypka z towarzyszącymi bąblami.

RAK SKÓRY – jest to najczęściej występujący nowotwór u ludzi białej rasy. Jest on spowodowany zbyt długą i nieprawidłową ekspozycją na słońce. Zmiany zachodzą na poziomie keratynocytów. Wymienia się najczęściej dwa rodzaje raka skóry: podstawno komórkowy (tego typu guzek pojawia się najczęściej na skórze twarzy, szyi i na grzbiecie dłoni) i kolczystkokomórkowy (umiejscawia się on w obrębie głowy, szyi, tułowia, kończyn lub w obrębie narządów płciowych).

CZERNIAKI – jest złośliwym nowotworem skóry. Charakteryzuje go skłonność do przedwczesnych przerzutów i niewielka podatność na leczenie. Czerniak złośliwy rozwija się wmelanocytach. Najczęstsze czynniki wywołujące czerniaka to długotrwała ekspozycja na słońce, oparzenia w dzieciństwie, wrodzone znamiona. W przypadku zauważenia niepokojących zmian na ciele, natychmiast należy udać się do specjalisty.

Substancje promieniochronne

Zwane potocznie filtrami przeciwsłonecznymi, są to związki chemiczne wykorzystywane w kosmetykach, których podstawowym zadaniem jest ochrona skóry przed szkodliwym działaniem słonecznego promieniowania UV. We współczesnych kosmetykach promieniochronnych stosuje się dwie grupy filtrów. Pierwszą grupę stanowią związki absorbujące (pochłaniające) energię niesioną przez promieniowanie słoneczne ( w zakresie UV), drugą natomiast tworzą związki chemiczne odbijające fizyczne promieniowanie UV. Substancje promieniochronne ze względu na różne mechanizmy działania możemy podzielić na: Filtry fizyczne - zwane również filtrami nieorganicznymi, gdyż do grupy tej zaliczamy takie nieograniczone pigmenty, jak dwutlenek tytanu i tlenek cynku. Mają one zdolność rozpraszania promieniowania UV. Filtry fizyczne chronią przed promieniowaniem UVA i UVB. Znacznie rzadziej powodują podrażnienie skóry niż filtry chemiczne, są też bardziej fotostabilne niż filtry organiczne. Zaletą tych filtrów jest fakt, że są one dobrze tolerowane przez skórę i nie wchodzą z nią w reakcje. Tlenek cynku lub dwutlenek tytanu, używane jako filtry słoneczne, są często pokrywane substancjami, takimi jak silikony, kwasy tłuszczowe czy też tlenki glinu. Substancje te zmniejszają aglomerację cząsteczek pigmentu, dzięki czemu ułatwiają ich rozprowadzenie i zmniejszają ryzyko wystąpienia efektu bielenia skóry. Filtry chemiczne - są to związki organiczne, które mają zdolność absorbowania promieniowania UV. Wśród organicznych filtrów słonecznych wyróżniamy: oktokrylen (ochrona przed UVB), trisiloxan drometrizolu i jego pochodne (chroni przed UVA i UVB; nazwy handlowe: Silatrisol, Mexoryl XL) oraz awobenzol (Parsol 1789 chroniący przed UVA). Połączenie i użycie kilku filtrów w jednym preparacie (zarówno fizycznych jak i chemicznych) daje skórze odpowiednią ochronę.

Co oznaczają skróty: SPF,PPD,IPD?

SPF (Sun protecitive factor) – jest to faktor (czynnik) ochrony przed promieniowaniem słonecznym. Oznacza stosunek ilości promieniowania ultrafioletowego powodującego oparzenie podczas stosowania filtra do ilości promieniowania powodującego taki sam stopień oparzenia bez jego zastosowania. Spf dobieramy do karnacji, czyli tzw. fototypu. Osoby o jasnej karnacji muszą stosować SPF z wyższym wskaźnikiem. Zadaniem kosmetyków jest ochrona a nie wydłużenie czasu przebywania na słońcu. SPF określa zdolność preparatu do ochrony tylko przed rumieniotwórczym promieniowaniem UVB. PPD (persistent pigment darkening) lub IPD (immediate pigment darkening) – wskaźniki te określają zdolność do ochrony przed promieniowaniem UVA (im wyższe tym lepsza ochrona). Określa się je z pomocą pomiaru wywołanej przez promieniowanie UVA opalenizny natychmiastowej (IPD) lub trwałej (PPD) uzyskanej po ekspozycji skóry ochotników bez i z zastosowaniem różnych preparatach ochronnych.

powrót